eh sa wala akong magawa….

Hmmm….

Oo sumali ako… may angal ka?! Haha… Kachat ko minsan si Otep at sabi niya pwede naman daw ako sumali…Op kors di naman dahil sa gusto ko yung T-shirt… gusto ko lang din naman ipamahagi ang aking mga pangarap.Kahit naman ganito ako…isang hamak na maganda lang(oh wak ka na kumontra libre mangarap)….nangangarap din ako.

Libre lang mangarap…yun na nga lang ata ang libre sa panahon ngayon.Kaya ako sinasamantala ko.Eport kung eport! Mula sa pinakaimposible hanggang sa pinakasimple meyon ako nyan.Syempre mangangarap ka na lang din eh dapat to the nth power na.Walang limit-limit!

Pwede ko nang umpisahan?

Babala: Paganahin ang inyong mga imahinasyon… pati na rin ang inyong pang-unawa.

Hmmmkei…fasten your seatbealt!

-Pangarap kong maagaw kay Angelina Jolie si Brad Pitt!

-Tapos gusto kong magkaroon ng controversial kissing scene kay Paul Walker, gusto ko yung matindi. Kayo na mag-isip kung gaano katindi…basta matindi!

-Gusto ko ring makapasyal sa Hogwarts… at makipagbonding kay Severus Snape at aalamin ko kung interesado siyang ilipat yung hati ng hair niya. Ang sakit kasi sa bangs…naaalala ko si Katchupoy.Gusto ko rin pala maexperience yung sorting hat don at malaman kung san ako belong… gusto ko rin pala mameet ng personal si Voldemort at iintrigahin ko kung siya ba’y may lavlyp. Wish ko rin makita sa malapitan yung mga pictures na gumagalaw at magrerequest akong ilagay din yung fektyur ni Superman.Syempre di ko palalampasin panoorin ang live game ng Quidditch at gusto ko katabi ko si Hagrid.

-Iibahin ko din ang ending ng Prison Break at bubuhayin ko si Fafalicious Michael Scoffield. Ieedit ko lang nang konte ang script…Si Sarah na ang madededbol dahil makakalimutan niyang huminga… Hmmmkei… the End!

-Sa Season Four ng Heroes, may kalove team na si Peter Petrelli… at iyon ay walang iba kundi ako!Oo tama ang nababasa mo. Ako!

-Gusto ko rin makapagtravel around the world, peyo gusto ko may sarili akong eyoplano. Yung pwede akong mag-almusal sa Spain,tapos mag la-lunch sa New Zealand, tapos meryenda sa Japan, tapos dinner sa Pilipinas… Hindi ko alam at wala akong pakiayam kung paano imamaneho ng piloto ang eyoplano basta dapat makarating ako sa mga bansang yan sa tamang oras nang paglamon na hindi nagugulo ang aking bangs. Op kors di mawawala ang pictorials sa mga famous places and landmarks sa mga bansang magpagtitripan kong mag-stop over. Gusto ko sa isang room sa Burj Dubai ako magreretouch.

-Trip ko ding maipinta ng isang pagkagaling-galing na painter(sino naman kaya?!) para sa isang obra…wearing only this…(payang yung kay rose sa Titanic)

-Gusto ko rin pala ikasal sa St Peter’s Square sa Vatican lang naman at take note si Pope ang dapat magkakasal sa amin. So what kung hindi makarating ang mga bisita… basta nandon ang groom!

Ops…back to reality!Seryoso na pls.Oh.. Wag naman masyadong seryoso, di bagay…ahihi…Patambling lang nang isa… Hmmmkei!

May mga pangarap ako na kung pagsusumikapan ko ay magiging posible.Di nga? Oo…wak ka muna kumontra,seryoso na talaga ako nito. Sabi nga nila kung gusto mo talaga, maraming paraan.Kahit sampung tigre ang humabol sa akin, kahit tatlong beses na mas mataas pa sa Great wall of China ang iharang sa akin,at kahit gaano kalayo ang lalakarin hindi ako susuko… carry ko yan.

Gusto ko magkaroon ng sariling business, syempre iba yung hindi ka nangangamuhan. Iba yung ikaw ang nagpapatakbo ng
sarili mong negosyo.Iba kung ikaw ang amo.Iba yung ginagalang,nirerespeto, at minamahal.Syempre magbibusiness ako kasi I want to earn money para maging maayos ang buhay ko. Pero gusto ko hindi lang yung buhay ko ang maayos, gusto ko rin kahit papaano maging maayos ang buhay ng ibang tao. Gusto ko yung business na pwede kong ihire yung less fortunate people na hindi nakatapos ng pag-aaral. Sa ngayon kasi ang kumpetisyon sa paghahanap ngtrabaho ay sobrang taas na, marami ngang tapos sa pag-aaral pero nahihirapan pa rin makahanap ng mgandang trabaho pano pa kaya sila.
Gusto ko silang bigyan nang pagkakataon na magkaroon ng trabaho na ipagmamalaki nila at hindi basta trabaho lang… gusto ko yung kahit papaano ay may natutunan sila.

Gusto ko rin magkaroon ng bahay ampunan.Naawa kasi ako sa mga batang pagala-gala lang sa daan na nakayapak. Madudumi ang kuko. Parang basahan ang damit at namamalimos sa kalsada na kahit ata maghapon ay hindi makakaipon ng sampung piso. Marami pa naman sa atin ang mga halang ang bituka at balun-balunan na sa halip na tulungan ang mga batang ito ay gagamitin pa sa kanilang mga masasamang adhikain.Hindi na naawa.Mga ayuf! Gusto kong maranasan ng mga batang ito ang nararanasan ng mga ordinaryong batang may sariling tahanan,may kamang nahihigaan na may unan at kumot,kumakain ng wasto,nakakain sa Jollibee(hihi),naliligo araw-araw, pumapasok sa eskwelahan, nakakapagsimba tuwing linggo suot ang maayos na damit,nakakapaglaro, marunong magdasal, magpasalamat,rumespeto at maraming kaibigan. Gusto kong malaman nila na maraming nagmamahal sa kanila at iparamdam sa kanila na masarap mabuhay.

Gusto ko ring makapagpatayo ng eskwelahan na makakapag-aral ang mga batang hindi kaya paaralin ng kanilang mga magulang. Alam ko na bawat magulang, pangarap nilang makapag-aral ang kanilang mga anak, ngunit sa hirap ng buhay wala silang magawa.Gusto kong lumaki sila na marunong magsulat, bumasa, magbilang, at makipagsabayan at makipagtagisan ng talino sa mga batang may mga magulang na kayang tustusan ang kanilang pag-aaral kahit sa mga pinakamahal na eskwelahan.Gusto ko maranasan nilang makapag flag ceremony,ang makapagsuot ng uniform, ang mamemorize ang Panatang Makabayan, ang malaman ang monocot at dicot, ang makapagrecite ng multiplication table, ang makapagexperiment, ang makilala nila ang mga bayani, ang makilala kung sino tumalo kay Magellan,ang malaman ang kwento ni Florante at Laura,ang makilala si Crisistomo Ibarra at Maria Clara, ang malaman ang kasaysayan ng Pilipinas, ang magpacute sa karas nila sa canteen kapag recess, ang makipagpataasan ng grade sa P.E, ang kiligin sa wafung teacher,ang matutong makisama, ang maintindihan na kailangan ang GMRC sa buhay, ang makapagtanim ng halaman,ang makapagsuot ng mga costume
sa mga programs, ang makilala si Einstein, ang maging pamilyar sa x at y axis, ang mainis sa algebra at trigo,ang matutong manahi,magluto,ang maranasang antukin sa subject na Filipino,ang malaman ang inflation, deflation o recession,ang negative,positive, ang break even,ang greater than,less than at equal, ang decimals at fractions, ang verb, ang nouns-proper o common, ang pronouns at prepostions,ang tamang grammar,etc etc etc… at higit sa lahat ang malaman na mahalaga ang cooperation at team work sa pagsagot ng assignment (hihi).Gusto kong maging proud sila sa kanilang mga sarili,maging taas noo kahit kanino…ang Pilipino ay AKO at maintindihan nila kung gaano kahalaga ang makatapos ng pag-aaral.

Hindi ko alam kung paano ko gagawin lahat ng iyan.

If God will make it possible for me, marami akong mapapasayang tao.

May mga pangarap din akong kung iisipin ay hindi ganon kahirap abutin, pero mahirap hanapin. Ang hanapin ang pagkakataon na makita ulit at makasama lahat ng kaibigan ko. Ang pagkakataong makasama sila sa isang buong araw: magkakainan, magkukuwentuhan, maglalaro, magbibiruan,magkakantiyawan, magtutukusuhan, magtutulakan, magjojombagan. Ang pagkakataon na makalimot sa mga trabaho at problema kahit ilang oras lang. Ang magbisekleta nang sabay-sabay na hindi alintana kung saan mapadpad at hindi nag-aalala sa oras.Na kapag napagod ay hihinto sa isang lugar kung saan pwede kaming humiga ng sama-sama na magkakatabi at sabay sabay na pagmamasdan ang mga nagkikislapang bituin. Tahimik na hihiling na kahit hindi na maulit muli ang ganoong pagkakataon ay magkakaibigan pa rin kami kahit ubos na ang aming mga ngipin.

Op kors, gusto kong mahanap yung taong makakahawak kamay ko sa mga darating pang hamon ng buhay.Ang taong hindi ako
bibitawan ano man ang mangyari. Yung laging nanjan. Basta nanjan lang. Hehe. Ang kasama kong mangangarap mula sa pagtaas ng araw hanggang sa paglubog nito. Ang kasama ko sa pagbuo ng sariling pamilya. Ang taong kahit may kakayahang saktan ako ay hindi kailanman gagawin sa akin na kahit gusto na niya na akong batukan ay pipigilan niya ang sarili niya, na kahit gusto niya na kong itulak sa kama sa sobrang likot ko matulog ay titiisin niya,at kahit gusto na niyang pasakan ng bola ang bunganga ko dahil mas malakas pa akong maghilik sa kanya ay tatakpan na lang niya ang tenga niya. Ang taong iintindi sa lahat ng kagagahan ko at pag-iinarte ko.Haha!Ang taong kahit hindi ko bigyan ng hopia ay love pa rin ako. Ang taong handang iwan ang lahat makasama lang ako.Yung hindi ako ipagpapalit sa kahit sinong maganda at seksing babae kahit maging lumba-lumba pa ako.Ang taong maaappreciate lahat ng ginagawa mo. Yung papayag na bunutin ko yung bigote niya sa halip na ahitin.Hakhak! Hindi magpapaapekto sa sasabihin ng iba, handang ilaban ako kahit sa kaninong Ponsyo Platito!Ang taong kayang magbigay ng pagmamahal nang mas higit pa sa kayang kong ibigay.Ang taong mamahalin ako ng wagas! (naks!)Patambling ulit!

If God will give me a chance…hindi ko yan palalampasin.

Meyon din akong mga simpleng pangarap na sa sobrang simple marami sa mga makakabasa nito ay mapapataas ng kilay at magtataka.At mapapa- ANO DAW?! Mga pangarap na sa iba’y wala lang pero sa akin ay mahalaga.Mga pangarap na sana’y hindi tuluyang ipagkait sa akin.

Ang mayakap ang aking ina. Ang mapatawad ng aking ama.Ang makatabi muli sa pagtulog ang aking mga kapatid.Ang magkasama-sama kaming muli. Ang makumpleto sa mesa,sabay-sabay na kakain,ang makipagkwentuhan ulit nang harapan at hindi sa telepono,Ang marinig ang kanilang mga halakhak at makitang muli ang kanilang mga ngiti.Ang makapagsimba ng sama-sama. Ang maipagdiwang ang pasko ng kumpleto,ang maging buo.

At ang pinakapangarap ko sa lahat:Ang magkaroong ng family picture.

If God will grant this… ako na ang pinakamasayang tao sa mundo.

ATBP:Mga pangarap kong kahit hindi matupad… hindi sasama ang loob ko.Na kahit posible sa inyo sa akin imposible pa rin!Haha!

-Gusto kong matutong sumipol. Oo di ako marunong sumipol!Weno ngayon?!
-Gusto kong matutong lumangoy, di kasi ako nag-eenjoy sa beach. Lagi lang akong taga ihaw ng barbeque.(hikbi)
-Gusto kong matutong magsplit! Bakit?! wala lang… kailangan ba may reason? (lmao)

Walang masama na mangarap na magkaroon ng limpak-limpak na salapi at magkaroon ng mga pinaka high-tech na mga gamit, ang makapamasyal sa iba’t-ibang panig ng mundo, ang maging sikat,ang hangaan, ang magkaroong ng sariling negosyo, ang maghangad na yumaman,ang makapagsuot ng mga mamahaling damit at alahas,ang mangolekta ng pinakamahal na mga sasakyan at makapagpatayo nang malapalasyong tahanan…paalala lang kaibigan walang kwenta ang lahat ng niyan kung mag-isa ka naman!

Some dreams come true…some don’t…so keep dreaming!